କୁନା ହେଲା ସୁନା ପିଲା(ଶିଶୁ କବିତା) – ସୁସ୍ମିତା ଶତପଥି

Views: 25
0 0
Read Time:2 Minute, 36 Second

ଖେଳ ଛୁଟି ବେଳେ କୁନା ଭାବେ ମନେ
ସ୍କୁଲ ରୁ ଯିବ ପଳାଇ
ସାଙ୍ଗସାଥୀ ମେଳେ ହେବ କେତେ ଖେଳ
ପାଠରୁ କି କିଛି ମିଳଇ।
ନଟିଆ ଗାଆଁ ରେ ଭାଲୁ ନାଚ ହୁଏ ରେ
ଦେଖିଲେ ମିଳିଵ ମଜା
ଖୁସି ରେ ନାଚିଵ ଖେଳଟା ଜମିବ
ସତେକି ଗୋଟିଏ ରଜା।
ଭାଲୁନଚା ଦେଖି ମନ ଗଲା ଲାଖି
ସଞ୍ଜ ଆସିଗଲା ନଇଁ
ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ ଛନକା ଛାତିରେ
କାନ୍ଦିଲା ସେ କଇଁ କଇଁ।
ଖାଲରେ ପଡ଼ିଲା ଗୋଡ଼ଟା ଭାଙ୍ଗିଲା
ଖଣ୍ଡିଆ ଖାବରା ହେଲା
ସାଙ୍ଗସାଥୀ କେହି ଦୁଃଖ ବୁଝିଲେନି
କି କରିବ ଏବେ ଭଲା।
ବୋଉ ଚାହିଁ ଥିବ କେତେ କାନ୍ଦୁଥିବ
ଉଛୁର ହେଲାଣି କେତେ
ମନେ ମନେ ଭାବେ କି ମିଛ କହିବି
କେତେ ଗେହ୍ଲା କରେ ମତେ।
ବୋଉ ଦେଖି ଦେଲା ଜୀବନ ପଶିଲା
ବଇଦ ଡକାଇ ଖରେ
ରାତି ପାହିଗଲା ଶୋଇ ନ ପାରିଲା
ଲୁହ ତା ଆଖି ରୁ ଝରେ।
ବୋଉର ଲୁହକୁ କାନ୍ଦୁରା ମୁହଁ କୁ
କୁନା ଦେଖି ମାନେ ଭାବେ
ସୁନା ପିଲା ହେବି ମିଛ ନ କହିବି
ବୋଉ ଖୁସି ହେବ ତେବେ।

ସୁସ୍ମିତା ଶତପଥି( ଅଧ୍ୟାପିକା)
ଟ୍ରାଇଡେଣ୍ଣ୍ ଇଂ କଲେଜ

Share this :
Next Post

କେମିତି କହିବି କହ - ଶାନ୍ତି ଲତା ରଥ

  ସରଗରୁ ହାତ ବଢ଼ାଇ ମରତେ ଭକତକୁ ଯିଏ ଦିଏ ହାତ ନାହିଁ ବୋଲି କାଳିଆ ଧନର କେମିତି କହିବ କିଏ? । ଲକ୍ଷେ ଯୋଜନରେ ଗଜ ଡାକିଥିଲା ରଖ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ହସ୍ତେ ଚକ୍ର ଧରି ନକ୍ରକୁ ନାଶିଲେ ସେ ଦୟାଳୁ ଭଗବାନ । ମହାବାହୁ ସିଏ ହାତକୁ ଅଦୃଶ୍ୟ କରି ଲୀଳା କରୁଅଛି ବିପଦରେ ପଡ଼ି ଭକତ ଡାକିଲେ ତା ପାଖକୁ ଧାଉଁ ଅଛି । ସରଗରୁ […]

Subscribe US Now