ମୃତ୍ଯୁ ମହାତୀର୍ଥ(୬୭) – ରଞ୍ଜନ କୁମାର ମହାନ୍ତି

Views: 27
0 0
Read Time:1 Minute, 52 Second

 

ମୃତ୍ୟୁ ତୁମେ କେବେ ପରିଚିତ ଶବ୍ଦ
ପ୍ରାରବ୍ଧର ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନେ
ମରମକୁ ଭେଦ ଚରମ ଅସ୍ତ୍ରରେ
ନିୟତିର ରଣାଙ୍ଗନେ
ଅଜ୍ଞାତର ଅଭିଯାନେ
ତୁମରି ଇଙ୍ଗିତେ ସଭିଏଁ ତ ଯାତ୍ରୀ
ଅଦୃଷ୍ଟର ସମ୍ମୋହନେ

ତୁମେ ପୁଣି କେବେ ସମାପିକା କ୍ରିୟା
ସମ୍ପର୍କର ଇତିବାକ୍ୟେ
ନୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣଛେଦ ତୁମେ ତ ଆନନ୍ଦ
ଜୀବନର ଉପଲକ୍ଷେ
କେବେ ଦୁଃଖେ କେବେ ସୁଖେ
ପାପର ହାଟରୁ କିଣିନିଅ ପୁଣ୍ୟ
କର୍ମ ଯହିଁ ଭାଗ୍ୟ ବିକେ

ନୁହଁ ଉପହାସ, ତୁମେ ଉପହାର
ଉପସଂହାରର ପର୍ବ
ଦେଇ ଅଛ ଦଳି କେତେ ମହାବଳୀ
ନଭଶ୍ଚୁମ୍ବୀ ମାନ ଗର୍ବ
ଆନ ତୀର୍ଥେ କିବା ଲାଭ
ତୁମେ ଯଦି ମୋର ଅନ୍ତିମ ଆଶ୍ରୟ
ତୁମ ପଦେ ଦେଲି ସର୍ବ

ରଞ୍ଜନ କୁମାର ମହାନ୍ତି
ବାଲେଶ୍ୱର

Share this :
Next Post

ନିଃଶଙ୍ଗ ଉପଲବ୍ଧି - ଡ.ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତ ଦାଶ

  ଅତୀନ୍ଦ୍ରିୟl ତୁମେ ମାନସ ପଟର ନିସ୍ତବ୍ଦ ରାତ୍ରିର କୋହ ଅନ୍ତସତ୍ୱା ତୁମେ ଶ୍ରାବଣ ଆକାଶେ ଅସ୍ପୁଟ ହୃଦୟ. ମୋହ (୧) ଅବର୍ଣ୍ଣ ଅକ୍ଷର ତୁମ ଓଷ୍ଟଧାର ସ୍ରୋତସ୍ବିନୀ ସ୍ମୃତିରାଶି ଆଦ୍ୟ ଆଷାଢ଼ର ନିରୀହ ହୃଦୟ ପ୍ଲାବିତ ହୃଦୟେ ମିଶି (୨) ଚରମ ତୃପ୍ତିର ଉପଲବ୍ଧି ତୁମେ ପୀରତିର ଶଯ୍ୟାଧାର ମୌସୁମୀର କାଳେ ତରଙ୍ଗ ସାଜଯେ ଯୌବନର ବର୍ଷଧାର(୩) କୁଢ଼ କୁଢ଼ ସ୍ବପ୍ନ ପାଖୁଡା ମେଲାଏ ନିଃସଙ୍ଗତା ଶୂନ୍ୟତାରେ ବାଁଆଁରା […]

Subscribe US Now