ଦିବା ସ୍ବପ୍ନ – ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ସାହୁ

Views: 32
0 0
Read Time:3 Minute, 24 Second

ଦିବା ସ୍ବପ୍ନ ମୁହିଁ
ଦେଖୁଅଛି ପ୍ରିୟେ
ତୁମ ପାଶେ ଅଛ ବୋଲି,
ଗପି ଚାଲିଅଛି
ମନରେ ସତରେ
ତୁମେ ଶୁଣୁ ଅଛ ବୋଲି।
ପାଏନି ଉତ୍ତର
ତୁମ ଠାରୁ କିଛି
ମୋ ମନ ବ୍ୟାକୁଳ ହୁଏ,
ମନରେ ସତରେ
ଦେଖେ ତୁମ ରୂପ
ସତରେ ଦେଖି ନଥାଏ।
କାହିଁକି ରହିଛ
ମନରେ ତୁମେ ଯେ
ସତରେ ଯଦି ହେ ନାହଁ,
ଛାଇ ଭଳି ତୁମେ
ମୋର ପାଶେ ସଦା
ଦିବା ନିଶି ରହିଥାଅ।
ମନେ ମନେ ମୁହିଁ
ଖୋଜୁଛି ଠିକଣା
ପାଇ ନାହିଁ ଆଜି ଯାଏଁ,
ମିଳିବ କି ନାହିଁ
ଠିକଣା ତୁମର
ଖୋଜିବି ମରିବା ଯାଏଁ।
କାହା ସହ ଅଛ
କିପରି ରହିଛ
ବ୍ୟାକୁଳ ଜାଣିବା ପାଇଁ,
ସବୁ ଚେଷ୍ଟା ମୋର
ସରି ଆସିଲାଣି
ତୁମକୁ ଖୋଜି ପାଉନି।
ଶୟନ ଶଯ୍ୟାକୁ
ଯାଏ ଯେତେବେଳେ
ଶୁଣେ ମୁଁ ତୁମରି ସ୍ୱର,
ଆଲୁଅ ଜଳାଇ
କୋଠରୀ ଭିତରେ
ଖୋଜେ ହୋଇ ତର ବର।
ଖୋଜିବା ସିନା ହେ
ହୋଇଥାଏ ସାର
ତୁମକୁ ମୁଁ ପାଏ ନାହିଁ,
ତୁମ ସ୍ୱର କିନ୍ତୁ
ମୋ କର୍ଣ୍ଣ ରେ ସଦା
ଅହର୍ଣିସ ବାଜୁ ଥାଇ।
ମୋ ଖୋଜିବା ଦେଖୁ
ହସୁଛ କି ପ୍ରିୟେ
ଭାବିଣ ପାଗଳ ମନେ,
ତୁମେ ଯଦି ମୋତେ
ପାଗଳ ଭାବିବ
କାହିଁ ନ ମଣିବେ ଜନେ?
ଭାବୁ ଅଛି ମନେ
ସତ ହୋଇବ କି
ଦିବା ସ୍ବପ୍ନ ମୋର ଦିନେ,
ପାଖକୁ ସତରେ
ଫେରି ଆସିବକି
ରହିଛି ଯିଏ ମୋ ମନେ ?
ଦିବା ସ୍ବପ୍ନ ମୋର
ହୋଇବ କି ସତ
ଫେରିବ କି ମୋର ପାଶେ,
କାଟି ଦିଅନ୍ତି ମୁଁ
ବଳକା ଜୀବନ
ସବୁ ସମୟ ହରଷେ।

ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ସାହୁ
ବ୍ରହ୍ମପୁର,ଗଞ୍ଜାମ।

Share this :
Next Post

ସମ୍ପର୍କ - ବାସନ୍ତି ଲତା ଜେନା

  ମଣିଷ୍ୟ ଜୀବନ ନୁହଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପର୍କରେ ଯୋଡି ଥାଏ ପରିବାର ହୁଏ ରକ୍ତର ସମ୍ପର୍କ ସମାଜରେ ସ୍ଥାନ ନିଏ l୧l ମାତା ପିତା ସଙ୍ଗେ ସନ୍ତାନ ସମ୍ପର୍କ ମମତାରେ ଯୋଡି ଥାଏ ଭାଇ ଭଗ୍ନୀ ମଧ୍ୟେ ସ୍ନେହର ସମ୍ପର୍କ ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନ ହୁଏ l୨l ପତି ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟେ ପ୍ରେମର ସମ୍ପର୍କ ଲେଖେ ଅଭୁଲା କାହାଣୀ ଦୁଇଟି ଶରୀର ଏକ ମନ ପ୍ରାଣ ନୂତନର ଅlଗମନୀ l୩l ବନ୍ଧୁ […]

Subscribe US Now