ଈଶ୍ୱର – ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ମହାପାତ୍ର

Views: 17
0 0
Read Time:5 Minute, 18 Second

ଜନମ ଦେଇଛ ଜୀବନ ଦେଇଛ
ନିଃଶ୍ୱାସ ଦେଇଛ ତୁମେ,
ହୃଦୟରେ ମୋର ସ୍ପନ୍ଦନ ଭରିଛ
ବିଶ୍ୱାସ ଦେଇଛ ତୁମେ ।

ମାଗିବା ଆଗରୁ ସବୁକିଛି ଢ଼ାଳି
ଭରିଛ ମୋର ଆଞ୍ଜୁଳି,
ସବୁ ଦୋଷ ମୋର କ୍ଷମା କରିଅଛ
ଦେଇ ନାହଁ କେବେ ଗାଳି ।

ସୁଖ ତ ମୋହର ସମସ୍ତେ ଶୁଣନ୍ତି
ଦୁଃଖ ବେଳେ ତୁମେ ଥାଅ,
ମୋ ମନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବୁଝିବା ପାଇଁକି
କା ପାଖେ ନାହିଁ ସମୟ ।

ନିଜ ମନକଥା ତୁମକୁ ହିଁ କୁହେ
କାହାକୁ ପାରେନା କହି,
ଯାହାକୁ କୁହେ ସେ ହେୟଜ୍ଞାନ କରେ
ଥଟ୍ଟା କରେ ହସିଦେଇ ।

ଯାହାକୁ ମୁଁ ନେଇ ଶୀର୍ଷରେ ବସାଏ
ବୁଝେନା ସେ ମୋ ସେନେହ,
ତୁମେ ମୋ ଉପରେ ପ୍ରେମ ବର୍ଷା କର
କରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ହେୟ ।

ମୋ ପରି ଅଜ୍ଞାନ ସଂସାରରେ କେହି
ହୋଇନଥିବେ ଜନମ,
ସବୁ ସମୟରେ ସାହା ମୋର ଯିଏ
ବୁଝିଲିନି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ।

ସମସ୍ତେ ତ ଦିନେ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବେ
ତୁମେ ହିଁ ରହିବ ସାଥେ,
ମୁହିଁ ମୂଢ ପ୍ରାଣୀ ଭାବୁଛି ସଭିଙ୍କୁ
ସାଥେ ନେବି ଯମାଲୋକେ ।

ଜନ୍ମ ଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ତୁମେ ହିଁ ତ ସାଥୀ
ରହିଥାଅ ପାଖେ ପାଖେ,
ଆକାଶଟେ ସାଜି ମୋ ସାଥେ ଚାଲୁଛ
ଯେଉଁଠି ମୁଁ ପାଦ ରଖେ ।

ସମୀରଣ ସାଜି କୋଳ କରିନେଇ
ଆଉଁଶି ଦେଉଛ ମୋତେ,
କଳକଣ୍ଠ ସାଜି ମଧୁର ରାଗରେ
ଗୀତ ଗାଉଛ ମୋ ସାଥେ ।

ସାରା ସଂସାର ସମାହିତ ହୋଇଛି
ତୁମ ବିଶାଳ ହୃଦୟେ,
ମୋହ ପରି ତୁଚ୍ଛ ପ୍ରାଣୀକୁ ବି ତୁମେ
ପ୍ଲାବିତ କରିଛ ସ୍ନେହେ ।

ଶରୀରରେ ମୋର ଲହୁ ହୋଇ ବହୁ
ତୁମରି ଅମୃତ ନାମ,
ତୁମ ରୂପ ସାଜୁ ମୋ ଆଖିର ଜ୍ୟୋତି
ସ୍ପନ୍ଦନ ସାଜୁ ତୋ ପ୍ରେମ ।

ନିଃଶ୍ୱାସରେ ମୋର ଅହରହ ତୁମ
ଭକ୍ତି ହେଉ ପ୍ରବାହିତ,
ତୁମରି ପ୍ରେମର ପୀୟୂଷ ଆସ୍ୱାଦେ
ଆତ୍ମା ହେଉ ପୁଲକିତ ।

ତୁମରି ଆଦର୍ଶ ଭରିଯାଉ ମୋର
ପ୍ରତିଟି ଲୋମକୂପରେ,
ଯାହା ସବୁ ଭଲ ଲାଗେନା ତୁମକୁ
ତାହା ଯାଉ ମୋ ଠୁ ଦୂରେ ।

ତାହା ହିଁ ଦେଖିବି ମୋ ଦୁଇ ଆଖିରେ
ଯାହା ଭଲ ଲାଗେ ତୋତେ,
ଭଲକାମ ସଦା କରୁଥିବି ମୁହିଁ
ଭଲ ପାଉଥିବୁ ମୋତେ ।

ତୁମେ ମୋର ମାତା, ପିତା ତୁମେ ଗୁରୁ
ତୁମେ ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ,
ଦିଅ ହେ ଆଶିଷ ହୃଦୟ ମୋ ସାଜୁ
ତୁମ ଭକତିର ସିନ୍ଧୁ ।

ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ମହାପାତ୍ର
ଭଞ୍ଜନଗର, ଗଞ୍ଜାମ

Share this :
Next Post

ରୂପସୀ ନାୟିକା - ପରମାନନ୍ଦ ତ୍ରିପାଠୀ

ମନ ଉପବନେ କୁସୁମିତ ଫୁଲ ବିଧଉତ ଜ୍ୟୋତି ଧାର ମଧୁ ସୁବାସରେ ତୁମ ପ୍ରେମ ପ୍ରୀତି ସୁନିର୍ମଳ ଗଙ୍ଗା ନୀର ଉଦିଆ ଚନ୍ଦ୍ରବଦନୀ ଶ୍ରୀ ମୁଖ ଦର୍ଶନେ ଏ ଦଗ୍ଧ ପରାଣ ହିମ ଖଣ୍ଡେ ଯେହ୍ନେ ବହ୍ନି ।୧। ତୁମ ପ୍ରେମସ୍ରୋତେ ଭସାଇଲ ହେଳେ ରୂପସୀ ନାୟିକା ହର୍ଷୀ ନୀଳ ସିନ୍ଧୁ ବକ୍ଷେ ଉର୍ମିମାଳା ପରି ନାଚୁଥିଲି ଅହର୍ନିଶୀ ନଉଲି ବୟସ ତୋର ବଂଶୀ କାଠି ପରି ଟାଣି ନେଇଥିଲା […]

Subscribe US Now