ଅବୁଝା ଉଣେଇଶ – ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ସଂଗ୍ରାମ କେଶରୀ ସାମନ୍ତରାୟ

Views: 33
0 0
Read Time:4 Minute, 41 Second

 

ଶବ୍ଦର ଲୁଚକାଳି ଖେଳରେ 

ଅଫୁରନ୍ତ ଆନନ୍ଦ 

ସାହିତ୍ୟ ବହିରେ କେଉଁକାଳୁ 

ପଢ଼ିସାରିଛି ପ୍ରେମର ପ୍ରତିଶବ୍ଦ 

କାୟ ମନ ବାକ୍ୟରେ ଆତ୍ମାକୁ 

କରିଛି ଶୁଦ୍ଧ 

ଭାବନାର ମାୟାଜାଲ 

ମନକୁ କରିଛି ଆବଦ୍ଧ II

ତୁମେ କଣ ବୁଝିପାରିବ ରକ୍ତର 

ଗାଢ଼ ଅIଭI କେତେଥରେ 

ଦେଇଥିଲା ନିର୍ଦେଶ

ବସନ୍ତର ବାସ୍ନା ତୁମ ହସ୍ତଲିଖିତ 

ପତ୍ରରେ ଦେଇଥିଲା 

ଢେର ସାରା ସନ୍ଦେଶ 

ଭାବନାକୁ ବୁଝୁ ବୁଝୁ ଭାବନାର 

ଦୁଆରକୁ ଖଟ ଖଟ କରୁଥିଲା 

ଅମାନିଆ ଗ୍ରୀଷ୍ମ 

କରିବାକୁ ପ୍ରବେଶ II

ଅବୁଝା ସ୍ବପ୍ନ ସବୁ ହୁତ ହୁତ 

ହୋଇ ଜଳିଯାଏ 

ଛାଡିଯାଏ ନିଅଁI ତଳର ପାଉଁଶ

ଘରେ ବାହାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ 

ଆଚରଣରେ ଥିଲା ଶତ୍ରୁର କ୍ରୁରତା 

ଲାଗୁଥିଲା କଷ୍ଟ 

କରିବାଟା ମିତ୍ରତା 

ଅନ୍ୟର କଥାରେ ଭୁଲ ବୁଝନ୍ତି 

ପୁଣି ଜନ୍ମଧାତ୍ରୀ II

କାନ୍ଦିବା ହସିବା କେବେଠୁ 

ନେଇଥିଲା ବିଦାୟ 

ପତ୍ରଟି ଝାଡ଼ିବା ଆଗରୁ ହାଲ୍ଲା 

କରି କହିଦିଏ ସମସ୍ତେ 

ସଂସାରରେ ଅସ୍ଥାୟୀ 

ମାଟି ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ 

ନୂଆ ଜୀବନର ପ୍ରାଣଦାୟୀ  

ଅବୁଝା ଉଣେଇଶ ହାରିଗଲେ 

ସାଜେ ଆତତାୟୀ II

ମନ ଭାବୁଥିଲା ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗି 

ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବାକୁ 

ଇଛା ନ ଥିଲା ନିରାଶ ଲଗ୍ନରେ 

ଭାବନାକୁ କବର ଦେବାକୁ 

ଶୁଭ୍ର ତାରକସି ପଟୁଆରର 

ସମ୍ମୁଖରେ ଆଧୁନିକ 

ସଂଗୀତରେ ନାଚିବାକୁ 

ଫଗୁଣର ପ୍ରସ୍ତାବିତ ଚିଠିର 

ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ II

ସବୁ ନିରବ ତପସ୍ୟା 

ସାଜିଥିଲା ପ୍ରାପ୍ତିର ମାର୍ଗଦର୍ଶିକା 

ଭୁଲିଯାଇଥିଲା ଏନ୍ତୁଡ଼ିଶାଳର 

ମା ର ଭାବପ୍ରବଣତା 

ମୁ ଜାଣିଛି କହି 

ସୂଚେଇଛି ବିଜ୍ଞତା 

ସୁଦ୍ଧମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି 

କରିବ ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା II

ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ସଂଗ୍ରାମ କେଶରୀ ସାମନ୍ତରାୟ 

ଓଡିଶା ଅର୍ଥସେବା ,ଭୁବନେଶ୍ୱର 

Share this :
Next Post

ସ୍ବପ୍ନର ରଙ୍ଗ - ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବିଶ୍ବାଳ

  ସ୍ବପ୍ନ ର ରଙ୍ଗ ରେ ତୁମେ ରଙ୍ଗିନ୍ ସମ୍ମୁଖ ଉପସ୍ଥିତି ତୁମ ରଚେ ଫଗୁଣ ଅଧରର ଧାରେ କୁହୁକ କୋଇଲି ର କୁହୁତାନ କାନି ଉଡ଼ାଇବାରେ ବହେ ମଳୟ ସତେ ପବନ ଭ୍ରମ ପରସେ କାନ୍ଧ ଉପର କୃଷ୍ଣ କେଶ କିବା ଘନ ଘନକେଶ ମଧ୍ୟେ ମୁଖମଣ୍ଡଳର ଲାଗେ ପୁର୍ଣିମା ଜହ୍ନ ହେ ମୋର ସ୍ବପ୍ନ ର ଜୀବନ  ଆସିବ  କି ଆଉଥରେ କରିବାକୁ ନିଦ୍ରା ଭଗ୍ନ ପ୍ରଶାନ୍ତ […]

Subscribe US Now