କୃତଘ୍ନ ମଣିଷ – କୁନା ସେଠୀ

Views: 26
0 0
Read Time:4 Minute, 56 Second

 

ନର ମଧ୍ୟେ ଘୃଣ୍ୟ   ପୁଣ୍ୟ ମହା ଶୂନ୍ୟ

       କୃତଘ୍ନ ମଣିଷ ଟିଏ

ଉପକାର ପାଇ      ଭୁଲି ଯାଏ ତହିଁ

       କାହାର ତ ସେହି ନୁହେଁ ।

ବିପଦେ ପଡିଲେ    ସାହାଯ୍ୟ ମାଗଇ

       ଭୁଲିଯାଏ ପରେ ସିଏ

ସାହାଯ୍ୟ ପାଇ ସେ  ବିପଦୁ ତରିଲେ

       ପଚାରଇ ତୁହି କିଏ ?

ଅନ୍ୟର ଦୁଃଖକୁ   ଆଖିରେ ଦେଖି ସେ

      ନ ଦେଖିଲା ପରି ହୁଏ

ଅନ୍ୟର ବେଦନା   ଜାଣି ମଧ୍ୟ ନିଜେ

      ନ ଜାଣିଲା ପରି ରହେ ।

ପର ଦୁଃଖ ଦେଖି    ଖୁସି ହୋଇ ଥାଏ

      ମନକୁ ମନ ସେ ହସି

ସମବେଦନା ବି     ଜଣାଇ ନ ଥାଏ

       ଦୁଃଖୀ ର ପାଖକୁ ଆସି ।

ଅନ୍ୟର ଖୁଣ କୁ    ବଖାଣାଇ ଭଲେ

      ଲୋକଙ୍କର ପାଶେ ବସି

ନିଜ କଥା ସଦା    ଚିନ୍ତା କରେ ସିଏ

        ଅନ୍ୟ ପାଖେ ହସି ହସି ।

ନିଜେ ଭଲ ବୋଲି   ଦେଖେଇ ହୁଏ ସେ

        ଭଲ ଭଲ କଥା କହି

ସମସ୍ତେ ଖରାପ      ସେହି ଏକା ଭଲ

         ଏ କଥା ମନରେ ବହି ।

ଧିକ ଏ ଜୀବନ      ମଣିଷ ରେ ହୀନ

         ପର ଉପକାର ବିନା

ଉପକାରୀ ର ଯେ    ଉପକାର ଭୁଲି

         ସାହାଯ୍ୟ କରଇ ମନା ।

କୃତଘ୍ନ ଅଟଇ     ସେହି ନର ଗୋଟି

         ଭୁଲେ ଯିଏ ଉପକାର

ସମାଜ ଟା ତାର   କରଇ ବିଚାର

          ଛି ଛି କହି ବାର ବାର ।

ଭଗବାନଙ୍କର    ଦ୍ଵାରରେ ତାହାର

         ହୁଅଇ ବିଚାର ଯେବେ

ଅମଣିଷ ଭାବେ   ଗଣା ହୁଏ ସିଏ

        ଅସଭ୍ୟ ମଣିଷ ଭାବେ ।

ଗାଳି ପାଇ ଥାଏ   ସବୁ ମଣିଷ ଠୁ

      ଦଣ୍ଡ ପୁଣି ଦିଏ ଭାଗ୍ୟ

କପାଳେ ଥିଲା ମୋ  ଭୋଗିବାକୁ ତାହା

       ଭାବିବା ପାଇଁ କି ଯୋଗ୍ୟ ।

କୁନା ନିବେଦନ   ଘେନ ମୋର ଜନ

        ଉପକାର ଭୁଲ ନାହିଁ

ପ୍ରତି ଉପକାର    କର ସେହି ନର

        ଉପକାର ସୁଜ ଭାଇ ।

କୁନା ସେଠୀ

ଭୂତସରସିଙ୍ଗୀ

ଗଞ୍ଜାମ

Share this :
Next Post

ଦାଦନ - କିରଣ ମନୀଷା ମହାନ୍ତି

  ଦାଦନ ଖଟିଖିଆର ନାଁ ଭୋକର ନାଁ ବି ଦାଦନ ଦାଦାନର ଚିତ୍ର ରାସ୍ତା ସାରା ଦାଦନ ହି ଏକା ତା ଅସରନ୍ତି ରାସ୍ତାର ସାକ୍ଷୀ ଦାଦନ ଫେରୁଛି ମୁଠାଇ ଭୋକକୁ କାନିରେ ବାନ୍ଧି ଦାଦାନର କଷ୍ଟ,ଲୁହରେ ଭରିଯାଏ ଆଖି ଦାଦନ ଖୁବ ମେହନତି ମଣିଷ ଟିଏ ଭୋକର ସନ୍ଧାନରେ ପୁଣି ଦାଦାନର ସ୍ୱପ୍ନଠୁ ତା ଦୁଃଖର କଷ୍ଟ ର ଭାର ବେସି ଦାଦାନର ଭୋକ ସଜଡା ହୁଏ ମାଟି […]

Subscribe US Now